"Το σινεμά δεν προέρχεται απ' τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία, τη γλυπτική ή το θέατρο, αλλά απ' την αρχαία λαϊκή μαγεία. Είναι η σύγχρονη όψη μιας εξελισσόμενης ιστορίας σκιών, μια ηδονή για τις κινούμενες εικόνες, μια πίστη στη μαγεία", έγραφε κάποιος νεαρός φοιτητής στο περίφημο UCLA, την Ακαδημία Κινηματογράφου του Λος Άντζελες.
Ο φοιτητής εκείνος δεν έμελλε να σταδιοδρομήσει στην 7η Τέχνη. Έμελλε όμως να γίνει ένας από τους θρύλους του 20ού αιώνα. Άκουγε στο όνομα Τζέϊμς Ντάγκλας Μόρισον.
Δεν είναι λίγοι οι σκηνοθέτες που θα προσυπέγραφαν ευχαρίστως. Ο Φελίνι θα το έκανε, οπωσδήποτε, και με τα δύο ταλαντούχα χέρια, χαμογελώντας με το βλέμμα και κλείνοντας το μάτι στο εκλεκτό κοινό του, προσφέροντας ένα τριαντάφυλλο σε μίαν όμορφη λαϊκή γυναίκα της Ρώμης και αμέσως μετά, νεύοντας στην αιωνιότητα. Και θα συμπλήρωνε: "Ο κινηματογράφος είναι και καρναβάλι και τσίρκο και λούνα παρκ και αλογάκια που γυρίζουν και σαλτιμπάγκοι".
Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Frederico Fellini, Ο μαέστρος των εικόνων
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
"προσφέροντας ένα τριαντάφυλλο ... νεύοντας στην αιωνιότητα" Καλησπέρα, ανθοτρυγούσα. Ο Μόρισον των Doors, σωστά;
καλή αρχή στο ιστολόγιο σου!!
μπορί να μην σταδιοδρόμησε στο σινεμά, ήταν όμως κι εκείνος ένας ''μάγος'' που με την μουσική και την εκφραστικότητα του ταξίδευε το κοινό του..
Αίγλη ναι, είναι ο Τζιμ Μόρισον. Ευαίσθητος και διεισδυτικός, μιλά για την μαγεία του κινηματογράφου κι απ' τα λόγια του αναβλύζουν εικόνες και μουσικές. Πολύ αγαπημένος...
Ευθύμη μου σ' ευχαριστώ για την ευχή. Τα πράγματα είναι λίγο πρωτόγονα εδώ μέσα, αλλά ελπίζω σε μια μικρή βελτίωση...
Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, βλέπω μια σχέση ανάμεσα στον Φελίνι και τον Μόρισον. Από τη μια η αβίαστη ροή των ταινιών του Φελίνι, καθώς ξετυλίγονται "μελωδικά" σαν να ακούς ένα υπέροχο τραγούδι. Κι από την άλλη, οι στίχοι του Μόρισον να πλάθουν εικόνες κινηματογραφικές και να αφηγούνται τα πάθη της ψυχής μας. Είναι και σχέση του Φελίνι με την μουσική και του Μόρισον με τον κινηματογράφο, κι αυτή η καλλιτεχνική "αθωώτητα" που αναδύεται από το έργο και των δύο...
Δημοσίευση σχολίου