Για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο

Ήθελε, λέει νά 'ναι ελεύθερος.... Σκοτώστε τον...



Η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ήταν προμελετημένη. Το ίδιο και του Αλέκου Παναγούλη. Ατρόμητοι υπερασπιστές της ελευθερίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις του παρακράτους και το πλήρωσαν με τη ζωή τους.

Ποτέ δεν θα ξεχάσω εκείνη την Πρωτομαγιά, που κυκλοφόρησε, στόμα με στόμα, το νέο: "Σκοτώθηκε ο Παναγούλης". Κι ύστερα τις φωτογραφίες στις εφημερίδες... Την έρημη μάνα του, πάντα μαυροφορεμένη... Τον κόσμο στην κηδεία... Την Οριάνα Φαλάτσι μαντηλοδεμένη... Το πόρισμα... Ατύχημα, είπαν.

Σήμερα, 9 Δεκεμβρίου, γιορτή της Αγίας Άννας, κηδεύτηκε άλλος ένας αδικοσκοτωμένος. Ένα παιδί δεκαπέντε χρόνων, πριν προλάβει να ζήσει, σκοτωμένο άνανδρα στη μέση του δρόμου. Θίχτηκε, λέει ο ειδικός φρουρός από τα λόγια των παιδιών και έτσι απλά... πάρκαρε, στόχευσε και το πυροβόλησε. Κακιά στιγμή. Ήταν όμως άλλο ένα ατύχημα ή λογική συνέπεια απερίσκεπτων υπουργικών αποφάσεων;

Την ώρα που η τηλεόραση μεταδίδει εικόνες από την κηδεία του Αλέξη, κι ενώ το ελικόπτερο "χτενίζει" την περιοχή, στο μυαλό μου οι τρεις νεκροί γίνονται ένας. Στο πρόσωπο του παιδιού, που "κουβαλάει" συμπτωματικά στο ονοματεπώνυμό του τα ονόματα των άλλων δύο αδικοχαμένων, συναιρείται το παρόν, το παρελθόν, αλλά και μέλλον. Είναι σχεδόν πενήντα χρόνια από το θάνατο του Λαμπράκη, κι όμως ακόμα το κράτος αντιμετωπίζει τους πολίτες σαν εχθρούς. Ο εχθρός λαός... Η αστυνομία δεν επιτηρεί την τήρηση των νόμων του "άστεως", όπως έχει καθήκον, αλλά τους υπονομεύει. Δεν προστατεύει τον πολίτη, τον απειλεί κι αν "κάνει κέφι", τον σκοτώνει.

Ο ειδικό φρουρός με τα δολοφονικά ένστικτα είχε, λένε οι φίλοι του, καϋμό να γίνει αστυνομικός. Κι επειδή δεν τα κατάφερε, έγινε ειδικός φρουρός, (δηλαδή αστυνομικός χωρίς επαρκή εκπαίδευση) και πολύ το χαιρόταν όταν τον φώναζαν οι συνάδελφοι "Ράμπο". Μαθαίνουμε επίσης ότι του άρεσαν οι στολές, τα "καουμποϋλίκια" και να επιδίδεται με ζήλο στο "κοινωνικό έργο" του ειδικού φρουρού, που δεν είναι ακριβώς "μπάτσος", αλλά μάλλον "υπο-μπάτσος".

Όμως αυτά καταλάβαινε αυτά έκανε. Οι ηγεσίες γνωρίζουν ότι οι ειδικοί φρουροί έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. Συνεπώς είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη που φέρουν οι αρμόδιοι υπουργοί και οι κυβερνήσεις που, κρίνοντας κατά το που βαραίνει η ψήφος, έδωσαν χωρίς καμμιά ιατρική εξέταση, το δικαίωμα στον κάθε αποτυχημένο να εκτονώνει το κόμπλεξ του εις βάρος των πολιτών. Η αστυνομία χρειάζεται επειγόντως άναμόρφωση και οι αστυνομικοί επιμόρφωση. Όσο για μας τους πολίτες... εμείς χρεαζόμαστε... μια σωστή κυβέρνηση.